Groenland: ongeveer 30 % komt onder water te liggen als het ijs volledig smelt 

Groenland: strategisch belang, grondstoffen of presidentiële grillen?

De belangstelling van Donald Trump voor Groenland riep wereldwijd verbazing op. Waarom zou een grotendeels ijsbedekt eiland, met slechts zo’n 57.000 inwoners, zo’n grote rol spelen? Het antwoord ligt niet in snelle economische winst, maar in een combinatie van klimaatverandering, geopolitiek, militaire macht en hardnekkige misverstanden over ijs en (zeldzame) grondstoffen. Daarbij speelt waarschijnlijk ook een element van presidentiële gril, machtsvertoon en expansiedrift mee: de behoefte om macht en invloed tastbaar te maken met een “grote aankoop” (lees: dreigen met annexatie), los van de praktische en juridische realiteit en de gangbare fatsoensnormen tussen Navo-partners.

Door het terugtrekken van zee-ijs (drijvend ijs, dus niet het landijs van de ijskap) worden Arctische scheepvaartroutes in de zomer beter bevaarbaar. Het gaat vooral om drie corridors: de Northern Sea Route langs Siberië, de Northwest Passage door de Canadese archipel en, op langere termijn, een Transpolar Sea Route over de Noordpool. Groenland heeft een strategische ligging naast deze routes. Precies daardoor wordt het eiland belangrijker als logistieke uitvalsbasis, communicatie- en radarpost en als kerngebied voor search-and-rescue in een drukker wordend poolgebied.

 

de Northern Sea Route langs Siberië, de Northwest Passage door de Canadese archipel en, op langere termijn, een Transpolar Sea Route over de Noordpool

 

Bij vrijwel geen enkele denkbare temperatuurstijging verdwijnt al het ijs van Groenland binnen 100 jaar. Zelfs bij extreme mondiale opwarming (+4 tot +6 °C) is volledige afsmelting op zo’n korte tijdschaal fysisch onrealistisch: de hoeveelheid ijs en de benodigde smeltenergie zijn enorm. Wat klimaatwetenschap wél zegt (o.a. IPCC en NASA): bij langdurige opwarming boven ongeveer +2 à +3 °C kunnen we ons vastleggen op een traject richting (bijna) volledige afsmelting, maar dat is een proces van vele eeuwen tot duizenden jaren, met grote gevolgen voor de zeespiegel.

 

Zeldzame grondstoffen
Er wordt vaak gesproken over rijke grondstoffen, maar in werkelijkheid wordt er niet gemijnd onder kilometers ijs. Mogelijke winning concentreert zich op kustgebieden en ijsvrije zones. Er zijn aanwijzingen voor zeldzame aardmetalen, uranium en andere metalen, maar exploitatie is duur, logistiek complex, ecologisch gevoelig en economisch onzeker. Belangrijker nog: mijnbouw in het Arctisch gebied vergroot de druk op kwetsbare ecosystemen. Denk aan aanleg van infrastructuur, restafval, chemicaliën, ongelukken met tankers en andere verstoring van natuur, precies in een regio die al onder stress staat door snelle opwarming.

 

Strategisch belang
Voor directe controle en invloed zijn vooral de kustgebieden en het luchtruim van belang. Dat was al zichtbaar in de Tweede Wereldoorlog, toen de VS langs de kust bases, vliegvelden, weerstations en havens inrichtte. En juist nu het poolgebied toegankelijker wordt, groeit Groenlands betekenis opnieuw: in directe zin is het militair en strategisch belangrijk, als vooruitgeschoven post van de VS in het Arctische gebied.

 

 

Het binnenland, bedekt door kilometers ijs, is logistiek ongeschikt voor troepen of infrastructuur. De strategische waarde zit in kustbases die cruciaal zijn voor raketwaarschuwing, ruimtebewaking en toezicht op het poolgebied. Groenland is militair belangrijk vanwege wat erlangs beweegt (schepen, vliegtuigen, raketten) en vooralsnog niet vanwege vermeende bodemschatten.

 

Presidentiële gril en machtsvertoon

Tegelijk is er vanuit strikt strategisch oogpunt weinig reden om met annexatie te dreigen. De VS heeft via bestaande defensiesamenwerking en afspraken met Denemarken en Groenland al vergaande mogelijkheden om het gebied strategisch te benutten. Dreigende taal voegt dan weinig toe aan de feitelijke slagkracht, maar vergroot wel politieke frictie.

 

Conclusie
Groenland is geen snel smeltende ijswoestijn die binnenkort vrijkomt voor exploitatie. Het is een traag veranderend systeem met een enorme strategische waarde op lange termijn. Economisch is het belang beperkt, maar geopolitiek en militair is de ligging cruciaal. Dat strategische belang kan de VS in belangrijke mate al benutten via bestaande samenwerking en aanwezigheid; dreigen met annexatie voegt daar inhoudelijk weinig aan toe en lijkt eerder voort te komen uit presidentiële gril en expansiedrift dan uit een concrete noodzaak.

 

...op hete kolen...

De opwarming van de aarde en de CO2-problematiek behoren tot de meest urgente vraagstukken van onze tijd. In het boek ...op hete kolen... worden de vele aspecten van klimaatverandering en CO2-uitstoot op een begrijpelijke manier uitgelegd. Het boek biedt een uitgebreide verzameling van bekende en minder bekende informatie, verrijkt met persoonlijke ervaringen. Versnipperde milieukwesties worden samenhangend gepresenteerd; pittige en controversiële meningen worden niet uit de weg gegaan. 


Misschien vind je dit ook interessant


Ontbossing gaat niet alleen over CO, maar ook over regen

De bestseller van Peter Wohlleben is interessant maar tegelijkertijd ook een beetje irritant.

Het gebied rondom Belém is de “poort” naar de Amazone en juist daar is de ontbossing groot. Volgens de biotic pump-hypothese zorgen aaneengesloten bossen ...


Meer dan 50.000 mensen vliegen naar Belém; het regenwoud betaalt de rekening

Wie het nieuws een beetje volgt, weet dat er meer dan 50.000 mensen samen zijn gekomen in Belém, een stad waarvan de naam in het Portugees “Bethlehem” betekent. Voor deze speciale gelegenheid veranderde de stad in een soort tijdelijk ...


Hoe wij de natuur tot grondstof maakten

Ik ben rooms-katholiek opgevoed. Op de lagere school, toen heette dat nog zo, leerden fraters me hoe ik moest bidden, wat zonde was en dat ik mijn naasten lief moest hebben. De catechismus kon ik foutloos van achteren naar voren opdreunen. Later, op de middelbare school, gaf ...


Zonnetorens: een dure les

Zonnetorens, ook wel concentrated solar power-torens (CSP) genoemd, gebruiken honderden tot duizenden beweegbare spiegels (heliostaten genoemd) om zonlicht te concentreren op één punt hoog in een toren. Daar wordt een vloeistof of zoutmengsel verhit tot wel 500 of zelfs nog hogere temperaturen.


Het Asfaltmeer: hoe het zwarte goud voor Curaçao een nachtmerrie werd

In sommige delen van de wereld worden asfaltmeren gezien als indrukwekkende natuurfenomenen die jaarlijks duizenden bezoekers trekken. Het asfaltmeer op Curaçao kent helaas een ander verhaal...

 

Bebossing en herbebossing: een effectief wapen in de strijd tegen opwarming van de aarde

Bebossing is een natuurlijke, goedkope en effectieve oplossing tegen klimaatverandering en zou een centrale rol moeten spelen in de wereldwijde klimaatstrategie. Terwijl beleidsmakers vaak focussen op dure technologische innovaties, zoals CO2-opslag en ...